Znajomość ryzyka i potencjalnych powikłań jest konieczna do podjęcia świadomej decyzji o zabiegu. Poniższe informacje mają charakter ogólny — indywidualne ryzyko ocenia chirurg podczas kwalifikacji.
Powikłania ogólne związane z operacją i znieczuleniem
- Reakcje na znieczulenie ogólne — są rzadkie, ale możliwe; anestezjolog ocenia ryzyko przed zabiegiem na podstawie badań i wywiadu.
- Krwawienie i krwiak — gromadzenie się krwi w kieszeni implantu wymagające drenażu lub ponownej interwencji.
- Infekcja — powikłanie wymagające antybiotykoterapii, a niekiedy usunięcia implantu.
- Zakrzepica żył głębokich i zator płucny — rzadkie, ale poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe; ryzyko ogranicza się przez odpowiednią profilaktykę.
Powikłania specyficzne dla implantów
- Przykurcz torebkowy — nadmierne zgrubienie torebki tkanki łącznej wokół implantu, powodujące twardość i zmianę kształtu piersi. Najczęstsze powikłanie; w zaawansowanych przypadkach wymaga operacji korekcyjnej.
- Pęknięcie lub nieszczelność implantu — przy współczesnych implantach żelowych żel zazwyczaj pozostaje w torebce (silent rupture). Wymaga potwierdzenia badaniem MRI lub USG i wymiany implantu.
- Przemieszczenie implantu — niezamierzone przesunięcie implantu z właściwej pozycji, wymagające korekty chirurgicznej.
- Obrót implantu anatomicznego — może powodować nienaturalny kształt piersi.
- Falowanie (rippling) — widoczność lub wyczuwalność krawędzi implantu przez skórę; częstsze przy szczupłej sylwetce i implantach nadmięśniowych.
BIA-ALCL — chłoniak związany z implantami
Rzadki chłoniak z komórek T (BIA-ALCL) związany był głównie z implantami o makroteksturowanej powierzchni określonych producentów. Ryzyko jest bardzo niskie, ale realne — stąd konieczność wyboru implantów po starannej konsultacji z chirurgiem. Wiele marek implantów o tej powierzchni zostało wycofanych lub ograniczonych przez FDA i EMA.
Zaburzenia czucia brodawek i skóry
Po zabiegu może pojawić się przejściowe lub — rzadziej — trwałe zaburzenie czucia brodawek, otoczek lub skóry piersi. W większości przypadków czucie wraca w ciągu kilku miesięcy.
Jak zmniejszyć ryzyko?
- Wybór doświadczonego chirurga plastycznego ze specjalizacją w plastyce piersi.
- Dokładna kwalifikacja medyczna i szczere omówienie historii zdrowotnej.
- Zabieg w akredytowanej placówce medycznej z pełnym wyposażeniem.
- Ścisłe przestrzeganie zaleceń pooperacyjnych.
- Regularne wizyty kontrolne i badania obrazowe implantu.
Ważne: Ryzyko powikłań oceniane jest indywidualnie przez chirurga podczas kwalifikacji. Świadoma zgoda pacjentki na zabieg obejmuje zapoznanie się z możliwymi powikłaniami i ryzykiem.
Pytania i odpowiedzi
Jak często dochodzi do powikłań po powiększeniu piersi?
Przy wyborze doświadczonego chirurga i odpowiedniej placówki większość powikłań jest rzadka. Najczęstsze — przykurcz torebkowy — dotyka szacunkowo kilka procent pacjentek w ciągu kilku lat od zabiegu. Szczegółowe statystyki zależą od techniki i rodzaju implantów.
Czy powikłania zawsze wymagają operacji?
Nie zawsze — część powikłań (np. lekki obrzęk, nieznaczne zaburzenia czucia) ustępuje samoistnie. Krwawienie, infekcja, pęknięcie implantu czy zaawansowany przykurcz zazwyczaj wymagają interwencji chirurgicznej.
Jak sprawdzić stan implantów po latach?
Zalecane są regularne badania kontrolne u chirurga oraz badania obrazowe — USG lub MRI — co kilka lat. FDA zaleca pierwsze badanie MRI po 5–6 latach od zabiegu i następnie co 2–3 lata.